
زمستان کوله اش را باز کرده
هوای عالی ات کو؟ پس کجایی؟
کجا در آسمان ها خانه کردی؟
نه بویی از تو و نه ردِّ پایی
*
دوباره مثل سال قبل ای کاش
بباری ذرّه ذرّه توی ایوان
بپوشانی لباسی نرم و ساده
به روی کوچه، بن بست و خیابان
*
نگاهش دائما بر آسمان است
درخت کاج سبز کوچه ی ما
دلش یک تاج می خواهد بلورین
صدایت می کند ای برف زیبا
*
برچسب:
نویسنده: آرشان صفری