روسری سرخ من - مریم زندی

روسری سرخ من

گل به سرش می کند

روسری سرخ را

آب روان می شود

از لب این صخره ها

*

غنچه پر از خنده شد

سبزه کمی قد کشید

از دل نمناک ابر

قطره ی باران چکید

*

رود پر از آب شد

کوه پر از آبشار

دانه ای از زیر سنگ

گفت: سلام ای بهار

*
مریم زندی

*

+ نوشته شده توسط به یاد بابا در پنجشنبه بیست و سوم شهریور ۱۳۹۶ و ساعت 19:27 |