پرید از شاخه پایین، توتِ شیرین
مسافر بود و از گرما رسیده
*
گُلی برگِ خودش را سایبان کرد
هوای تازه و جای خنک داد
به این توتِ سفیدِ دُم بریده
*
+ نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم دی ۱۴۰۱ ساعت 17:30 توسط به یاد بابا
|
برچسب:
نویسنده: آرشان صفری
تاريخ: يکشنبه
2 بهمن
1401 ساعت: 11:52
